Na een bezoekje aan de Kring voor de boekpresentatie van Hartspanne, de nieuwe bundel van Diana Ozon en een etentje met ex-campagneleider en buitengewoon leuk mens Bart FM Droog, sprong ik op mijn fiets richting Pakhuis de Zwijger voor het festival http://www.hetgeheugenhuis.nl/, waarover enkelen van jullie wellicht gehoord hebben in de uitzending van de De Wereld Draait Door afgelopen vrijdag. Filmmaker Frans Weisz zag daar zijn vader, die in een concentratiekamp was vermoord, voor het eerst in 50 jaar weer op beeld.
http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/typo3conf/ext/vara_flashplayer/player/player.swf
Weisz was ook in Pakhuis de Zwijger zichtbaar ontroerd door een aantal filmfragmenten, waaronder een die hij zelf had gemaakt van twee oudere acteurs die de liefde bedrijven, terwijl ze 'beneden gasten hebben'. Die scene werd versneden met flashbacks van het stel toen ze nog jong waren. Toen Weisz moest huilen en hem gevraagd werd waarom, zei hij dat dit verhaal het leven voor hem 'leefbaar' maakte.
Ik was al een poosje aanwezig in het Pakhuis en het leek erop of ik die avond de Zwijger zou zijn, want het publiek was net te klein om Loungeruimte te vinden waar ik zou voorlezen met theremin begeleiding van DJ Ir. Vandermeulen.
(lege zaal met fotograaf en journalist van het weekblad van de Hoge School)
Eerst werd mijn voorleesblokje verschoven van kwart over negen na half elf. Om half elf, toen ik opnieuw in de startblokken stond, ried de presentatrice echter doodleuk iedereen aan om een debat in een andere zaal te gaan volgen. De moed zakte mij in de schoenen. Ik wachtte nog even beleefd, maar trok toen mijn jas aan en nam afscheid van de DJ, waarna ik halverwege de uitgang toch nog werd overgehaald om iets te doen.
Dat optreden werd onverwacht leuk en trok bovendien ook flink wat publiek. Jammergenoeg was de journalist die tot op het laatste moment gebleven was om een stukje te schrijven over het optreden toen net vertrokken. Toch fietste ik tevreden en nederig met mijn flesje rood en boekenbon naar de Baarsjes, waar op de harddiskrecorder een fijne aflevering van de ziekenhuisserie ER geparkeerd stond.
(Het publiek aan de bar dat uiteindelijk toch nog de zaal betrad)
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie