Met de meeste vrienden van vroeger heb ik weinig contact meer, behalve dan een enkele opmerking via Hyves of Facebook. We nemen ons dan ook nog wel eens voor om elkaar weer te treffen, maar dat blijft meestal bij loze beloftes.
De vriendschap die het verst teruggaat en die me nog altijd zeer dierbaar is, is die met Peter, die ik ken vanaf mijn dertiende.
Ik zat net op de Mavo en was samen met mijn vriendje Marcel bij de Blokker in Kollum op de speelgoedafdeling Transformers aan het bewonderen toen Peter met een vriendje binnenkwam om hetzelfde te doen.
We raakten aan de praat en ik vroeg hem of ik niet soms bij hem op zondag of zaterdagochtend tekenfilms mocht komen kijken, omdat wij thuis geen kabel hadden.
Er volgden jaren met speelgoed, msx-computerspelletjes, pogingen tot het oprichten van bandjes en veel gesprekken. Ik heb zelfs nog een poosje bij hem en zijn ouders in huis gewoond in een tijd waarin ik het moeilijk had met mezelf en mijn ouders.
Gisteren gingen we samen naar een avond die Joke van Leeuwen mocht bedenken in de Balie. Hoogtepunt was een trio van cellist Ernst Reiziger met verder een toetsenist op speelgoedkeyboard en een Afrikaanse zanger. De cello werd bespeeld als gitaar en als cello, terwijl op het speelgoedkeyboard werd geïmproviseerd met goedkope tegengeluiden. Het was een vreemde combinatie van etnische muziek met rock en kermisdeuntjes. Hieronder een kiekje:
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie