Tsead Bruinja

In Groningen werkte ik na en tijdens mijn studie een dikke twee jaar op de klassieke afdeling van één van de oudste platenzaken het Carillon (http://www.hetcarillon.nl/). Aangezien het alleen tijdens de feestdagen erg druk was, had ik veel tijd om te lezen en te schrijven. Hoeveel ik er gelezen heb, weet ik niet meer, maar ik denk dat ik er met gemak 2,5 bundel bij elkaar heb gedicht en een kwart van een op de klippen gelopen roman.

Ik at in die tijd graag knoflook en had op een avond een pasta gemaakt met walnoten, blauwe schimmelkaas en veel knoflook, waardoor ik de volgende ochtend (ik rook het al onder de douche) echt uit alle poriën stonk.  Terwijl ik de volgende ochtend een vroege klant aan een platenbon hielp, bleef mijn baas even naast mij staan.

‘Wat heb jij gegeten?’ vroeg ze.  

Ik legde de situatie uit, en met de klant nog voor me, opperde ik dat ik toch zelf moest weten wat ik at. Niettemin heb ik de welriekende combinatie van schimmelkaas en knoflook niet weer herhaald. Het baantje was me te lief om voor zo’n kleinigheid te laten schieten.

Evengoed kregen we later alsnog ruzie, toen ik met iemand van pauze geruild had, zodat ik met een vriendinnetje kon gaan luisteren. Bij die onenigheid liep de zaak uit en sindsdien ben ik er niet weer binnen geweest, wat wel weer jammer is, want het is een mooie winkel met een uniek assortiment en fijne oude luistercabines.

Op dit moment draai ik ‘Flute Concertos’ van Telemann en terwijl de instrumenten allerlei leuke kronkelpaadjes afgaan en een klavecimbel klinkt als iemand die verderop staat te smoezelen, bedenk ik me dat ik weer eens wat vaker naar deze muziek moet luisteren en in Groningen misschien toch maar weer eens die oude winkel moet binnengaan.

Nu eerst vanmiddag naar de V e r s Revue finale, een poëziewedstrijd voor kinderen rondom de VSB Poëzieprijs, waar ik samen met Huub Oosterhuis, Bart Meuleman en Rozemarijn Moggré (presentatrice van het Jeugdjournaal) de inzendingen en voordrachten mag beoordelen.

Fijne woensdag,

Tsead