Tsead Bruinja

Morgenochtend vroeg mag ik met Wim Brands over mijn laatste bundel Angel gaan praten. Ik ben benieuwd naar zijn vragen en of hij om 8 uur 's ochtends net zo wakker zal zijn als ik. Het programma is een uitbreiding van de Avonden en heet dan ook de zaterdagbijlage van De Avonden. De muziek wordt verzorgd door het duo de Easy Aloha's. Daarnaast is er een wekelijkse cultuurrubriek met Roel Bentz van den Berg, deze week over Harold Pinter en een kookrubriek van vormgever en kok Ko Sliggers. Daarna Wim Noordhoek die vanuit ergens in het land bericht over een culturele activiteit die de moeite waard is en na elf uur een gesprek met Marten Jongema, conservator van het Stedelijk Museum. Na twaalven praat Wim Brands met A.L. Snijders van wie onlangs een nieuwe verzameling zeer korte verhalen (de zogenaamde ZKV's) verscheen: 'Bordeaux met ijs'.

Als om een uur of negen het gesprek klaar is, spring ik op mijn fiets en race ik naar CS. Om 13.00 uur moet ik in Groningen zijn voor de Uitreiking van de Kees van der Hoefprijs, waar ik samen met Roos Custers en Sieger MG genomineerd ben. De prijs bestaat o.a. uit een redelijke hoeveelheid gerookte paling, die wellicht in de trein naar huis kan dienen als campagnemateriaal ;o)

Dat doet me denken aan mijn opa die altijd paling meebracht, die hij ving in de sloten naast de boerderij. Helaas moest die paling gebakken worden en was hij niet altijd even goed schoongemaakt, waardoor de modderige ingewanden de smaak van de vis nogal eens verpestten. Nee, dan at ik toch liever de stokvis die mijn opa meenam van de markt in Dokkum. De dag ervoor wist je al wat je ging eten, want dan stond de keiharde vis in een grote pan met water, waarin normaalgesproken de melk van de boer werd gekookt. Melk die in grote emmers werd binnengebracht en na het koken zo de koelkast inging.

De vis en de melk waren een manier voor mijn ouders om wat minder geld uit te geven. We hadden het goed, maar mijn moeder moest daarvoor soms wel zuinig zijn. Een enkele keer zorgde dat voor schaamte, bijvoorbeeld als ik in een door mijn moeder genaaide spijkerbroek met opgenaaid embleem het schoolplein op kwam lopen en men mij wat vreemd aankeek. Ik schaamde me er toen voor, maar nu zou ik het liefst willen dat mijn moeder nog leefde en nog tien van die broeken voor me naaide en meer nog zou ik haar willen vertellen hoe het voelt om genomineerd te zijn als Dichter des Vaderlands.

En haar dan vragen om te stemmen natuurlijk! Dat kan vanaf vandaag op http://www.dichterdesvaderlands.nl/read/stemmen

Alle goeds,

Tsead

P.s. Mijn vader is er gelukkig nog wel en hij maakt zelfs op afstand deel uit van het campagneteam. Zo belaagde hij vandaag nog het kantoor van de Kollummer Courant om de redactie te vragen aandacht aan het werk van zijn zoon te besteden.