Op mijn bureau liggen stapels boeken die ik de afgelopen maanden kreeg en kocht en naast de wc ligt een bijna even grote stapel kranten en tijdschriften die ik nog wil lezen. Daarnaast wordt het tijd om voor het einde van het jaar de laatste rekeningen te versturen en te controleren of iedereen de oude rekeningen wel betaald heeft. Het is het domste klusje van het jaar, maar als het goed is, levert het wat op!
Ondertussen, terwijl bij ons in de straat het ene na het andere rotje afgaat en in Gaza aan de lopende band onnodig bloed wordt verspild, werk ik aan een uitbreiding van mijn plannen, mocht ik Dichter des Vaderlands worden. U kunt daar morgen hier en op andere plaatsen meer over lezen.
Ik zou o.a. graag weer willen voorlezen in de bejaardenhuizen, zoals ik eerder met een groep mensen deed in Amsterdam. Als we onze eenzame doden al een gedicht gunnen bij hun uitvaart, zouden we op zijn minst ook de eenzame ouderen een goed gesprek en een mooie voordracht moeten gunnen terwijl ze nog leven.
De griep is verworden tot een verkoudheid en er kan weer gewerkt worden. De grote schoonmaak kan beginnen.
Een opgeruimde groet,
Tsead
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie